تعیین سازگاری با محیط زیست کاغذ روکش در واقع چندان پیچیده نیست. نکته اصلی این است که به این سه نکته توجه کنید: بو کردن، بررسی گواهینامه ها و انجام آزمایشات. بگذارید آن را برای شما تجزیه کنم:
ارزیابی سریع: تست های حسی و ساده
بو: کاغذ روکش{0}}با کیفیت بالا فقط بوی کاغذ ضعیفی دارد که پس از تهویه از بین میرود. اگر بوی تند جوهر، چسب یا رنگ را استشمام کردید، ممکن است حاوی مواد مضر (مانند فرمالدئید یا VOCs) باشد و باید از مصرف آن اجتناب کنید.
تست آتش: یک قطعه کوچک را برش دهید و بسوزانید:
مواد طبیعی: بدون بو یا دود سیاه می سوزد. خاکستر یک پودر سفید است.
مواد مصنوعی (مانند PVC): با بو و دود سیاه می سوزد. خاکستر یک توپ کروی سیاه است.
تست غوطه وری در آب: نمونه را به مدت 12 ساعت در آب غوطه ور کنید و از نظر لایه لایه شدن، محو شدن یا حباب زدن بررسی کنید. در صورت عدم وجود ناهنجاری، کیفیت اساسا قابل قبول است.
گواهینامه معتبر: پایه اصلی
انتشار فرمالدئید: مطابق با استاندارد GB 18580-2017 (گرید E1 کمتر یا مساوی 0.124mg/m³).
محتوای فلزات سنگین: مطابق با استاندارد GB 18585-2001 (کادمیم، کروم، جیوه، سرب و غیره شناسایی نشده است).
گواهی زیست محیطی: برای اطمینان از سازگاری با محیط زیست، محصولاتی با برچسب زیست محیطی چین (گواهی ده-رینگ) یا گواهینامه CARB انتخاب کنید.
توصیه های جامع
گزارشهای درخواستی: از فروشنده درخواست کنید تا گزارشهای آزمایش انتشار فرمالدئید و محتوای فلزات سنگین صادر شده توسط مؤسسات آزمایشی معتبر را ارائه دهد.
تست نمونه: قبل از خرید یک نمونه کوچک بگیرید و دوام آن را در یک محیط واقعی (مانند آشپزخانه مرطوب) آزمایش کنید.
برندها را بشناسید: برای تضمین کیفیت بهتر، مارکها یا محصولات شناخته شده- دارای گواهی زیست محیطی را انتخاب کنید.
